۱۳۹۶/۰۵/۱۲ ۰۸:۵۷:۳۱ - تعداد دفعات بازديد : ۲۷۹

ولادت سلطان سریر ارتضاء؛ امام علی بن موسی الرضا علیه السلام

مختصری از سیره و زندگانی امام رضا علیه السلام

نام: علی

پدر: امام موسى کاظم علیه السلام

مادر: بانویى مكرّمه به نام نجمه يا تكتم است، وى پس از ولادت حضرت رضا طاهره -پاكيزه -نام گرفت.وى بانویى عفيف و خردمند و از اشراف عجم بوده است.

در روايت است كه جناب تكتم مادر حضرت رضا علیه السلام فرمود: مرا با دايه‏ اى كمك دهيد (تا در شيردادن حضرت رضا علیه السلام كمكم كند) پرسيدند: آيا شير كم است؟ گفت: نه، ولى من اذكار و نمازهایى دارم كه پس از تولّد ايشان از آن كاسته شده است.

کنیه ها: ابوالحسن و ابوعلی

القاب حضرت:

رضا، صابر، زکی، ولی، فاضل، وفی، صدیق، رضی، سراج الله، نورالهدی، قرة عین المؤمنین، مکیدة الملحدین و عالم آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم.

مشهورترين لقب

مشهورترين لقب آن حضرت «رضا» است و در سبب اختصاص اين لقب گفته اند: «او از آن روى رضا خوانده شد كه در آسمان خوشايند و در زمين مورد خشنودى پيامبر خدا و امامان پس از او بود. همچنين گفته شده: از آن روى كه همگان، خواه مخالفان و خواه همراهان به او خشنود بودند. سرانجام، گفته شده است: از آن روى او را رضا خوانده اند كه مأمون به او خشنود شد."


تاریخ تولد:ولادت آن امام همام را مشهور محدثان و مورخان در ۱۱ ذالقعده سال ۱۴۸ ه.ق دانسته ‏اند و اين همان سالى است كه حضرت صادق‏ از دنيا رحلت کردند ولى برخى تولد حضرت رضا علیه السلام را پنج سال بعد از رحلت حضرت صادق‏ نگاشته ‏اند.

مادر بزرگوار آن حضرت جناب نجمه گويد: من هنگام باردارى به پسرم علی، احساس سنگينى نمى‏ كردم، به هنگام خواب از درون خود، صداى ذكر خداوند مى‏ شنيدم به گونه ‏اى كه هراسناك مى‏ شدم، چون او را به دنيا آوردم دست و پا را بر زمين نهاد، سر به آسمان بلندکرد و مانند كسى كه سخنى مى‏ گويد، لب هايش حركت مى‏ كرد.

حضرت موسى بن جعفر چون فرزند خويش را ديد ، فرمود: «هنيئاً لك يا نجمه كرامه ربّك»(اى نجمه، بزرگداشت خداوند گراميت باد). سپس نوزاد را در پارچه‏ اى سفيد پوشانده به حضرت دادند، حضرتش در گوش راست فرزند خويش اذان و در گوش چپ وى اقامه گفت و آب فرات طلبيد و با آن از او كام برداشت و به مادرش فرمود: «خُذيهِ فَاِنَّهُ بَقِيّه اللهِ تَعالى فى اَرْضِهِ» (بگير او را كه او باقي مانده الهى در زمين خداوند است).

حضرت كاظم‏ بعد از تولد امام رضا به مادر حضرت رضا لقب طاهره يعنى پاكيزه داد.

حضرت موسى بن جعفر به فرزندان خويش مى ‏فرمود:

اين برادر شما علی بن موسى، عالم آل محمّد است، در مورد دين خود از او بپرسيد و آن چه مى‏ گويد حفظ كنيد، من از پدرم جعفر بن محمد بارها شنيدم كه به من مى‏ گفت:»اِنّ عالِمَ آلِ مُحَمَّدٍ لَفى صُلْبِكَ وَ لَيْتَنى اَدْرَكْتُهُ فَاِنَّهُ سَمِىُّ اَميرِالمُؤْمِنينَ علی« يعنى عالم آل محمد در نسل توست، اى كاش من او را مى‏ ديدم، او همنام اميرالمؤمنين، علی‏ است.


محل تولّد:مدينه‌ي منوّره

فرزند:در ميان مورخان و محدثان در مورد تعداد فرزندان حضرت رضا اختلاف است، بسيارى حضرت جواد علیه السلام را تنها فرزند حضرت رضا علیه السلام مى ‏دانند همانند شيخ مفيد (قدس سره) و ابن شهر آشوب ولى برخى فرزندان ديگرى براى حضرت شمرده‏ اند، از جمله دخترى به نام فاطمه. ولى برخى روايات، تك فرزندى حضرت را تأييد مى ‏كند. مردى به نام حنان بن سَدير گويد: به حضرت رضا عرض كردم: آيا مى‏ شود امام بدون فرزند و جانشين باشد؟ حضرت فرمود: نه، و بدان كه مرا جز يك فرزند نخواهد بود، ولى خداوند به او فرزندان فراوانی عطا می کند.


کراماتی از حضرت رضا

دست شفا بخش:

آيه الله وحيد خراساني نقل كرد : مدت بيست سال در مدرسه حاج حسن مشهد تحت سرپرستي مرحوم حاج شيخ حبيب الله گلپايگانی - كه سال‌ها در مسجد گوهر شاد امام جماعت بود - بودم . ايشان روزی به من فرمود :

«مدتي در تهران مريض و بستري شدم. روزي به جانب حضرت رضا عليه السلام رو كرده گفتم : آقا! من چهل سال تمام پشت در صحن، در سرما و گرما،‌ سجده‌ عبادت پهن كرده، نماز شب و نوافل می خواندم و بعد خدمت شما شرفياب مي گشتم حال كه بستری شده‌ام، به من عنايتی بفرماييد. ناگاه در همان حال بيداري ديدم در باغ و بستاني خدمت حضرت رضا عليه السلام قرار دارم ايشان از داخل باغ گلي چيده به دست من دادند من آن گل را بوييدم و حالم خوب شد جالب‌تر آن كه دستي كه حضرت رضا عليه السلام به آن دست گل داده بودند، چنان با بركت بود كه بر سر هر بيماری می كشيدم، بي‌درنگ شفا مي‌يافت! البته در همان روزهای نخست با يك مرتبه دست كشيدن بيماری های صعب العلاج بهبود می يافت، ولی بعد از مدتي كه با اين دست با مردم مصافحه كردم، آن بركت اوليه از دست رفت و اكنون بايد دعاهای ديگری را نيز بر آن بيفزايم تا مريضی شفا يابد .»

آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند آيا بود كه گوشه‌ چشمی به ما كنند؟


صله‌ي امام رضا عليه السلام به يك شاعر با اخلاص :

مرحوم حاج شيخ ابراهيم صاحب الزمانی از مداحان مخلص و مرثيه خوانان باسوز اهل بيت عليه السلام بود او سال‌ها پيش از شروع درس مرحوم آيه الله حائري بنيانگذار حوزه‌ علميه‌ قم ،دقايقي چند روضه مي‌خواند و آنگاه آيت الله حائری درس خويش را آغاز مي‌كرد.

او داستاني شنيدني دارد كه از حضرت رضا عليه السلام براي مدح خويش صله دريافت داشته است! خود نقل می كرد كه يك بار مشهد مقدس مشرف شدم و مدتی در آنجا اقامت گزيدم. پولم تمام شد و كسی را هم براي رفع مشكل خويش نمي‌شناختم.از اين رو قصيده‌اي در مدح حضرت رضا عليه السلام سرودم و فكر كردم كه بروم و آن را برای توليت آستان مقدس بخوانم و صله بگيرم با اين نيت حركت كردم، اما در ميان راه به خود آمدم كه چرا نزد خود حضرت رضا عليه السلام، نروم و آن را براي وي نخوانم ؟!به همين جهت كنار ضريح رفتم و پس از استغفار و راز و نياز با خدا، قصيده‌ي خود را خطاب به روح بلند و ملكوتي آن حضرت خواندم و تقاضاي صله كردم. ناگاه ديدم دستي با من مصافحه نمود و يك اسكناس ده توماني در دستم نهاد . بی درنگ گفتم :« سرورم ! اين كم است » ده توماني ديگر داد باز هم گفتم : « كم است » تا به هفتاد تومان كه رسيد، ديگر خجالت كشيدم تشكر كردم و از حرم بيرون آمدم.

كفش‌هاي خود را كه مي پوشيدم، ديدم آيه الله حاج شيخ حسنعلي تهراني، جد آيت الله مرواريد، با شتاب رسيد و فرمود :« شيخ ابراهيم ! » گفتم : « بفرماييد آقا!»گفت:«خوب با آقا حضرت رضا عليه السلام روي هم ريخته‌اي، برايش مدح مي‌گويي و صله مي‌گيريد. صله را به من بده » بي‌معطلي پول‌ها را به او تقديم كردم و او يك پاكت در ازای آن به من داد و رفت وقتی گشودم ديدم دو برابر پول صله است يعنی يكصد و چهل تومان.

اي كه بر خاك حريم تو ملائك زده بوس

رشك فردوس برين گشته ز تو خطه توس

هركه آيد به گدايی به در خانه‌ي تو

حاش لله كه زدرگاه تو گردد مأيوس

ارسال نظرات کاربر :
* نام و نام خانوادگي :
* پست الكترونيك :
*نظر شما :